ز دو دیده خون فشانم ز غمت شب جدایی

همه روز کارم این شد که بگویمت کجایـی

به خدا دلــم شکــسته سر راه تو نشسـته

به مـن غریـب و خسته بنـما تو یک نگاهـی

تو که یار بی کسانی تو که صاحب الزمانی

بده بر گــدا امانی تــو کـه خوب و مهربانــی