بحث ما در این جا این است که ما چگونه این نسل جوان را علاقهمند بکنیم که ازسرچشمه ناب عرفان اسلامى بهرهمند شود. تا آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا نکند.
بچههاى ما در باطن دین دار هستند؛ سابقه دین دارى ما پیش از اسلام است ایرانیانهمیشه تاریخ، متدین بودهاند. و همیشه تاریخ ،با حجب و حیا بودهاند. کسانى که به عنوانجهانگرد به ایران آمدهاند، مثل چارون، وقتى که عدهاى از آنها در زمان صفویه مىدیدندکه ما در حمامها از لنگ استفاده مىکردیم، تعجب مىکردند و مىگفتند که چقدر اینهامحجوب و با حیا هستند. به قول شهید مطهرى، آن نجابت ایرانى با نورانى بودن اسلام،وقتى با هم ممزوج مىشود، از ما یک ملت مقاوم، نجیب، عفیف و دیندار مىسازد. بندهمعتقدم که اعراض فرزندان و جوانان ما نسبت به مسائل دینى که اعراض سطحى و گذرااست. بنده عمقى در آن نمىبینم. در بر خوردهاى زیادى دیدهام که ما اضلاً جوان دینستیز و دین گریز نداریم.

















