نماز، قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می‌دارد.

یاد خدا، بهترین وسیله براى خویشتن‌دارى و كنترل غرایز سركش و جلوگیرى از روح طغیان است؛ به نحوی که بی‌شک نماز، یکی از اصلی‌ترین لحظات ارتباط با ذات اقدس الهی است.

نماز، بزرگ‌ترین عبادت و مهم‌ترین سفارش انبیا الهی است. چنانچه لقمان حكیم، پسرش را بـه نماز توصیه مى‌كند ، حضرت عیسى (ع) در گهواره می‌فرمایند: خدایم مرا به نماز و زكات سفارش كرده است (مریم: 31) و حضرت ابراهیم(ع)، همسر و كودک خویش را در بیابان‌هاى داغ مكه، آن هنگام كه هیچ آب و گیاهى نداشت، براى به پا داشتن نماز، مسكن داد (ابراهیم: 37) و پیشوایان معصوم (علیهم‌السلام) در هنگام نماز، رنگ مى‌باختند. گرچه بعضى از مدعیان دوستی پیامبر (صَلى الله عَلیه وَ آله) در آن عصر، نماز را به خاطر بهشت یا ترس از عذاب جهنم و یا عوام‌فریبی می‌خواندند؛ اما حضرت على (علیه‌السلام) نه براى تجارت و ترس از آتش، بلكه به خاطر شایستگى خدا براى عبادت، نماز مى‌خواندند.

اما باید دانست که بجا آوردن نماز، آثار و ثمرات دنیوی و اخروی فراوانی را به همراه دارد؛  امیرالمومنین على (علیه‌السلام) بیان داشته‌اند:اگر نمازگزار بداند تا چه حد مشمول رحمت الهى است، هرگز سر خود را از سجده بر نخواهد داشت.حضرت محمد (صَلى الله عَلیه وَ آله) فرموده‌اند: دعا كلید رحمت و وضو كلید نماز و نماز کلید بهشت است.همچنین از امام صادق (علیه‌السلام) روایت گردیده است که ایشان فرمودند: خداوند از هر كس یک نماز و یا یک كار نیک را قبول كند، عذابش نمى‌نماید، و نیز از رسول اكرم (صَلى الله عَلیه وَ آله) در باب برکات نماز آمده است که: نماز، از آیین‌هاى دین است و رضاى پروردگار در آن است و آن راه پیامبران است و همانا براى نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و بركت در روزى می‌باشد؛ و امام کاظم (علیه‌السلام) فرموده‌اند: بهترین چیزی که بنده بعد از شناخت خدا به وسیله آن به درگاه الهی تقرب پیدا می‌کند، نماز است.

علاوه بر این، امام علی (علیه‌السلام) اشاره داشته‌اند:  هر کس دو رکعت نماز بخواند و بداند چه می‌گوید، از نماز فارغ می‌شود در حالی که میان او و میان خدای عز و جل گناهی نیست.

همچنین این امام همام در جایی دیگر می‌فرمایند: الصَّلاةُ حِصنٌ مِن سَطَواتِ الشَّیطانِ؛ نماز، قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می‌دارد.